Ontspannen aanmoediging

door: Franck Ploum, theoloog en journalist

Staande aan de rand van het sportveld of zwembad, waarop je kind zich uitslooft, zie je als ouder vaak de samenleving in het klein voor zich: met alle drang en dwang om te voldoen aan dezelfde normen en standaarden. Het kan ook anders, zegt vader Franck Ploum. Je kunt je kind ook aanmoedigen om te worden wat zij of hij wil en dat in haar of zijn eigen tempo. Gunnen we onszelf als samenleving ook die ontspannenheid?

Elke week maak ik met mijn zoontje David de gang naar het zwembad. Het heeft even geduurd. Twee jaar lang heeft hij geroepen dat hij nooit op zwemles zou gaan. Tot hij op een dag opstond en zei: ‘nu ga ik op zwemles’. Prima jongen, dan gaan we dat regelen.

‘A en B moet, C mag’ zo weet hij haarfijn te reproduceren. Dat heeft kennelijk indruk gemaakt toen we dat tegen de oudste zeiden. Maar het maakt hem niets uit hij gaat namelijk ‘alle medailles halen die er zijn’. Ik denk even niet na over de vraag ‘wat als hij dit echt van plan is, dan zit ik hier voorlopig nog jaren in deze zwembad hitte en heb ik daar zin in?’

De zwembadhitte is tot daar aan toe, erger dan dat zijn de ouders langs kant die hun kind vooruit schreeuwen, die vinden dat de juf weer een minuut te laat met de les begint, er te weinig aandacht is voor hun kind en vooral dat ze niet goed ziet dat hun kind echt goed genoeg is om naar de volgende groep te gaan, (immers ‘dat andere kind dat veel slechter zwemt dan mijn kind mag ook een groepje verder’).

de tekst loopt door onder de afbeelding

In een zwembad, op een sportveld zie je vaak de samenleving in het klein: de concurrentiestrijd, de druk, de prestatiedrang, de verwachtingen die op kinderen geplakt worden, te veel volwassenen die in hun kinderen waarheid willen zien worden waarin ze zelf niet succesvol waren. Zoals Ischa Meijer ooit dichtte in zijn ‘victorieplein’, ‘een jongetje dat alles goed zou maken’.

Zo’n samenleving van concurrentie en prestatie, van ‘mijn kind kan dit al’ en teleurgestelde ouders in hun kinderen, zo’n samenleving wil ik niet. Ik realiseer me dat dit begint bij wat ik mijn kind meegeef, hoe ik naar hem kijk, hoeveel ruimte ik hem geef om zichzelf te worden. Dat hij leert dat andere kinderen hun eigen proces doormaken, hun eigen weg mogen gaan en dat dat allemaal goed is.

Dat vraagt ook van mijzelf dat ik inkeer, uitzuiver en onder ogen zie waar ik zelf nog niet aan mijn eigen standaard voldoe en bereid ben daaraan te werken.

Ik kijk naar David, zie dat hij plezier heeft in het water. Maakt mij het uit hoe lang hij er over doet. Hij hoeft niets goed te maken. Hij heeft zijn eigen tempo, eigen tijd. Ik mag erbij zijn en zeggen dat hij het geweldig doet, hem prijzen om wie hij is en niet om wie ik zou willen dat hij zou moet zijn of worden.

Een reactie op “Ontspannen aanmoediging

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s