Wakker worden op 16 maart 2017

Door: Eric Corsius

Op 16 november verscheen op Nieuw Wij een vlammende column van Chantal Tieleman. We waren net letterlijk en figuurlijk wakker geschud door het nieuws van de verkiezing van Trump tot president van de Verenigde Staten van Amerika. De grote verbinder Obama zou worden opgevolgd door de grote verdeler. Was dit de voorbode van wat ons te wachten stond? Zou de storm de oceaan oversteken en onze kant opkomen? Tegen de achtergrond van haar positieve en hoopgevende ervaringen van dialoog, diversiteit en gemeenschap vroeg Chantal zich af:  “Gaan we met z’n allen wachten tot 16 maart om in actie te komen?  Of kunnen we eerder iets doen? Vanuit barmhartigheid, compassie, ‘zorg voor elkaar’, solidariteit, gerechtigheid, verlangen naar vrede? Ik weet ook niet hoe of wat hoor, maar laten we – in Godsnaam of in wiens naam dan ook – met elkaar zorgen dat we niet op 16 maart verbijsterd wakker worden omdat de PVV de grootste partij is geworden. Ik hoop en bid en smeek dat we 16 maart 2017 wakker worden in het besef dat de Liefde heeft gewonnen. Maar daar zullen we wel wat voor moeten doen.”

En we hebben iets gedaan. Of liever: er kwam spontaan iets op gang: de campagne #ikbenverbonden. Het was klein, maar het bleef niet onopgemerkt en het groeide. Het sloot aan bij de vele andere bestaande en nieuwe initiatieven die het zelfde beoogden: een positief signaal geven dat het anders kon en moest. Mensen gingen ons volgen op de social media en gingen met elkaar en ons in gesprek – waarbij men het soms roerend eens was, maar even vaak ook niet.  Mensen bestelden de pin en gingen die dragen, om in hun omgeving, op straat of in de trein het gesprek uit te lokken. Uiteraard hebben we de wereld niet verbeterd en hebben we geen tij gekeerd. Maar aan ons heeft het niet gelegen, dat het klimaat verhardde en verkilde, en we hebben het er niet bij laten zitten.

de tekst loopt door onder de afbeelding

Er werden ook sceptische, kritische vragen gesteld. Waren we, al onze pretenties over dialoog en verbinding ten spijt, niet partijdig? Ja: waren we niet gewoon een anti-PVV-actie? Nu gebiedt de eerlijkheid om te zeggen, dat we natuurlijk niet neutraal zijn. We verbinden ons met maatschappelijke en politieke stromingen en bewegingen, die de verbondenheid zoeken: de verbondenheid tussen de generaties, de verbondenheid tussen degenen die het goed hebben en degenen die  het nakijken hebben, de verbondenheid tussen mensen van uiteenlopende religies en levensopvattingen, de verbondenheid tussen mens en kosmos, de verbondenheid tussen mensen die Henk en Anita heten en mensen die Nasrdin, Fatima en Agnieszka heten etc.

En ja: als je kiest vóór iets, neem je stelling tegen iets anders. Als er groepen en partijen zijn, die in hun programma of in een deel daarvan kiezen voor verdelen en uitsluiten, negeren en dreigen met afrekening, dan zullen we daar desgevraagd afstand van nemen. Wij kunnen er ook niets aan doen als een politieke partij de pensioenpotten of de energievoorraden opsoupeert om komende generaties berooid achter te laten. Wij kunnen er ook niets aan doen als een partij het alleen opneemt voor de eigen ethische of religieuze groep en zich verschanst in de slachtofferrol. Wij kunnen er ook niets aan doen als een partij aan onze grens een ijzeren gordijn wil neerhalen.  Waarom zouden we daarop geen kritiek mogen hebben?

Wie onze website volgt, kan tevens zien dat we daarbij oog en oor hebben voor de oprechte zorgen van de achterban van de verdeelpartijen. Slachtoffergedrag van minderheden is vaak de vrucht van opgebouwde frustratie over achterstelling. Zwart-wit-denken van zoveelste-generatie-autochtone-Nederlanders  komt vaak voort uit het gevoel niet serieus genomen te zijn, uit het gevoel dat er te veel vanuit statistiek en sociologische redeneringen is gereageerd op hun ervaringen met vertegenwoordigers van bepaalde minderheden. Tegelijk willen we deze malcontente groepen ook niet reduceren tot hun gevoel: we dagen ook uit tot argumenten en analyse. Dat is pas echt ‘serieus nemen’. Misschien mogen we op onze site en in onze uitingen op de social media nog wat meer balans aanbrengen tussen het één en ander, tussen kritiek, begrip en uitdaging. We hopen dat het benaderen van verschillende gastcolumnisten daarbij helpt. En voel u vrij om uzelf aan te bieden.

Donderdagochtend werden we wakker met een gemengd gevoel. Anders dan de commentatoren kunnen wij niet de gedachten lezen van de kiezers en het stemgedrag duiden. We weten niet wat de individuele kiezer dacht in dat stemhokje. Maar in elk geval heeft een meerderheid gekozen voor een volksvertegenwoordiging die méér doet dan de belangen van één groep te verdedigen tegen die van een andere. Dat is op zijn minst hoopgevend.  De verdelers zullen echter, vanuit de comfortabele loge van de oppositie, mede de agenda blijven bepalen. Ons positieve signaal blijft nodig. Blijft u meedoen?

Een reactie op “Wakker worden op 16 maart 2017

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s