Kies dan het leven

door: Atie de Vos, sociaal pedagoog en theoloog. Ze is werkzaam als specialist binnenlands diaconaat bij Kerk in Actie, Protestantse Kerk Nederland.

 Net voor de start van de beweging #ikbenverbonden schreef één van de initiatiefnemers – Chantal Tieleman – over het afscheid moeten nemen van een dierbare vriend. Op zijn uitvaart zag ze ‘joden, moslims, protestanten, katholieken, atheïsten, zoekers, jong, oud, arm, rijk, politici en doodgewone mensen als jij en ik. De mens waar het hier om ging was er bij zijn leven en bij zijn dood in geslaagd al deze mensen met elkaar te verbinden’, aldus Chantal in haar column toen. Die column was aanleiding voor de campagne #ikbenverbonden. Die mens was mijn man, Dick Penninkhof was zijn naam. En nu ben ik gevraagd te schrijven voor #ikbenverbonden.

Kleur

Voor Dick en mij was het nooit een vraag. Ja natuurlijk waren wij verbonden met al die mensen uit onze stad en daarbuiten; zij kleurden ons leven. Vanuit het diepst van mijn hart ben ik ervan overtuigd dat wij niet zonder elkaar kunnen, wij mensen. We worden geboren als sociaal wezen, leerde ik lang geleden. Ik had het geluk op te groeien in een veelkleurige stad, leerde al jong relaties te leggen en te onderhouden met mensen uit allerlei culturen. Ik heb er altijd volop van genoten te mogen delen in al die gewoonten, tradities, feesten, lekker eten, enzovoorts.

En nu? Hoe heb ik de verbondenheid met al die zo verschillende mannen en vrouwen ervaren het afgelopen half jaar, na de dood van Dick?

Vieren

Er was sprake van een innige verbondenheid, los van tot welke ‘soort’ men behoorde. Er waren mensen die het aandurfden met mij de wanhoop en het verdriet door te gaan. Zoals Israel eens de Dode Zee door moest trekken op de weg naar bevrijding van angst en dood, op de weg naar het leven, het beloofde land. Verbonden met dat uittochtsverhaal, verbonden met het verhaal van Pesach, het brood delend met zijn vrienden, ging Jezus zijn lijden tegemoet. En op de derde dag stond hij op uit het graf. Op de dag dat ik dit schrijf – Eerste Paasdag 2017 – vieren we dat; het is Pasen geworden! We vieren dat het leven sterker is dan de dood. Jezus verbindt uittocht, lijden, angst en dood met het leven, leven dat altijd het laatste woord zal hebben. De dood is dan niet de ontkenning van het leven, dood is geen noodlot dat je overkomt en je bestaan ontkent, maar ze is onderdeel van het leven met elkaar.

de tekst loopt door onder de afbeelding

Verbinden met het leven

Hoe verbind ik me – in Gods naam – hoe verbinden wij ons weer met het leven? Is dat niet de vraag waar het om gaat? Hoe verbinden wij ons, vanuit het verdriet, wanhoop, leed, dood, weer met het volle leven?  Dat kan alleen met elkaar, in verbondenheid met elkaar, elkaar dragend, zo mocht ik ervaren. Dat betekent ook in het reine moeten komen met de dood.

Hoop

In het reine komen met de dood, ook als hij veel te vroeg komt!, is zoiets als je verbinden met de hoop, denk ik. Pasen is het feest verbonden met de hoop. En mij schieten dan meteen de woorden te binnen van Vaclav Havel als hij schrijft over de hoop:

Hoop is de zekerheid dat iets zinvol is, afgezien van de afloop en het resultaat.

 Hoop is het kernwoord van de bijbel, van Pasen. Hoop lacht de angst voor de dood niet weg, maar ziet die onder ogen. Hoop spoort ons aan ons met elkaar te verbinden. Je hoeft geen christen te zijn om hoop te koesteren. Maar voor christenen is Pasen het feest van de hoop, hoop op een wereld en op een leven waarin we kiezen voor het leven:

Kies dan het leven. (Deuteronomium 30:19)

Een reactie op “Kies dan het leven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s